|
|
Projecten algemeen
De uit Nepal geadopteerde kinderen komen over het algemeen uit het weeshuis Bal Mandir in Kathmandu. Kinderen, maar vooral meisjes, die niet worden geadopteerd verblijven tot hun 16e jaar in dit weeshuis. Zodra zij 16 zijn moeten zij het weeshuis verlaten. Mede door het ontbreken van een adequate (beroeps)opleiding zijn zij nauwelijks voorbereid om zelfstandig te kunnen (over)leven in de Nepalese samenleving. Zij zijn een makkelijk prooi voor de talloze ronselaars. Als er niets gebeurt eindigen de meisjes (in de meest letterlijke zin) in een bordeel in India. Over het lot van deze gedwongen prostituees is al veel geschreven. De kans op HIV/AIDS is niet veel minder dan 100%. Tik “girl trafficking Nepal” in op Google en je krijgt bijna 40.000 hits.
In 1997 besloot het bestuur van VONK (Vereniging van Ouders met Nepalese Kinderen) een project te starten voor deze weesmeisjes. Deze gedachte bleek ook te leven bij een Zweedse organisatie die inmiddels al een project was gestart: het Nepal Girls Care Center. Dit project bleek een doelstelling en doelgroep te hebben welke exact aansloten bij onze plannen. VONK, en vanaf 2000 de Stichting VONK Projecten, besloot om zich aan te sluiten bij dit project.
Vervolgens is de stichting gestart met een groot aantal nieuwe projecten gericht op de weeskinderen van Bal Mandir.
|
|
